Deze newsletter is er om jou, en de mensen om je heen: in je bedrijf of thuis, eraan te herinneren dat JIJzelf verantwoordelijk bent voor die YAY!

Iedere week breng ik jou een stukje van mij, om jou dichterbij jouw YAY te brengen.

📩 Je opent je laptop om eindelijk die strategische analyse te maken, maar voor je het weet zit je je inbox bij te werken en denk je dat je lekker bezig bent.
🧽 Je zegt thuis dat je vanavond echt je administratie gaat doen, maar ineens sta je de keukenkastjes uit te ruimen en voelt dat verrassend productief.
😬 Je hebt een lastig gesprek dat je moet voorbereiden, maar kiest toch nog voor een paar snelle taken zodat je in ieder geval iets hebt afgerond.
🛋️ Je weet dat sporten goed voor je is, maar besluit eerst even te zitten en voordat je het weet is de avond voorbij.

We doen dit allemaal. Niet omdat we lui zijn. Maar omdat ons brein slimmer is dan we denken, alleen niet op de manier die ons helpt.

Je brein is geprogrammeerd voor snelle winst ⌛️ 

Ons brein is evolutionair gebouwd om energie te besparen en snel resultaat te boeken. Daarom kiest het van nature voor kleine, directe beloningen. Een mail wegwerken, iets afvinken of iemand helpen geeft meteen een gevoel van voldoening, terwijl een strategische analyse, moeilijk gesprek of lange termijn keuze eerst inspanning, onzekerheid en ongemak vraagt. Vanuit neuropsychologisch perspectief is dat logisch, want ons brein reageert sterker op wat op dit moment oplucht dan op wat later iets oplevert. 

En precies daar zit ook het verschil tussen prioriteit en urgentie. Prioriteit gaat over wat echt bijdraagt op de lange termijn, urgentie over wat direct om aandacht schreeuwt. Zolang iets niet dringend voelt, vindt je brein het al snel minder relevant om nu te doen. Pas als de druk oploopt, komt er actie. Dan kan het ineens wel. Dat betekent dat je niet te weinig discipline hebt, maar dat je brein simpelweg niet genoeg reden voelt om nu te bewegen. Wat jij dus vaak uitstelgedrag noemt, is in feite een overlevingssysteem dat liever kiest voor snelle winst en directe opluchting dan voor iets wat pas later resultaat geeft.

Afleiding is vermijding 👀 

Kijk eerst eens volwassen naar je afleiding. Als je focus wil, zul je die zelf moeten creëren. Leg je telefoon weg, zet meldingen uit en werk 25 minuten aan één taak. Ja, ook jij kunt echt even onbereikbaar zijn. Zo maak je het je brein al wat lastiger, die zoekt namelijk graag de comfortabele weg, zeker als een taak onduidelijk, groot of spannend voelt. Onderzoek laat zien dat vooral taken met een onzekere uitkomst of vaag startpunt uitstel oproepen. Dan ontstaat stress en schuif je automatisch naar veiliger gedrag zoals mail checken, iemand helpen of iets opruimen. Niet omdat het belangrijker is, maar omdat het minder spanning geeft en dus "veiliger" lijkt. 

Kijk dus eerlijk naar de taak zelf en waar je nu staat. Is de taak überhaupt wel helder en weet je waar je moet beginnen? Je lichaam wil spanning vermijden, maar jij heb zelf een onduidelijke taak op je lijst laten komen. Pak daar regie op. En relativeren de risico's, die tijgers zijn er (meestal :P) alleen in je hoofd en uitstellen maakt die vaak nog groter. Vaak even een stapje terug zorgt dus voor die ene stap vooruit. 

Zo maak je de taken wel af 🏅 

Als je wacht op motivatie, blijf je uitstellen, dus maak focus een keuze en stop met onderhandelen met jezelf.  

1) Voelt de taak als een ongrijpbare berg? Kijk er opnieuw naar en maak hem concreet en kleiner, zodat je brein ergens kan starten. Dus niet "sales plan Q4 presentatie", maar vandaag de indeling maken en morgen de eerste vier slides. Niet "garage opruimen", maar linker kast leegmaken, selecteren wat weg kan en de kast schoonmaken. Door taken op te hakken in kleine stappen wordt succes voor je brein tastbaar en komt die dopamine alsnog vrij. 

2) Voeg echte urgentie toe met een harde eindtijd of iemand die meekijkt. Vraag bijvoorbeeld een collega om vanmiddag naar je slides te kijken, zodat je ze deze ochtend echt af moet hebben. Of laat je buren weten dat je morgen naar het goede doel of de stort rijdt, zodat je vandaag nog moet beslissen wat weg kan. 

3) Kijk ook eens eerlijk of jij dit wel zelf moet doen. Misschien is juist delegeren slimmer. Vraag op je werk iemand om een eerste opzet, data of vormgeving zodat jij door kunt. Vraag hulp bij wegbrengen of sorteren. Of besteed het uit en huur iemand in. Geen budget is geen reden, maar een keuze. Of je regelt het, of je doet het zelf.

4) En misschien wel de belangrijkste, je stopt met taken die blijkbaar niet belangrijk genoeg zijn, want als je ze structureel ontwijkt zonder consequentie, dan zijn ze dat ook niet. Dan is eerlijkheid de enige volwassen optie: haal de taak van je lijst, het is schijnbaar toch niet belangrijk genoeg. 

Opdracht ✏️ 

Kies één taak die je al dagen of misschien weken uitstelt. Beantwoord deze vragen:

• Wat is het precies?

• Waarom ontwijk je dit

• Wat kost het je als je dit nog een week laat liggen?

ACTIE:

• Plan vandaag 30 minuten voor deze taak

• Zet dit in je agenda

• Verwijder alle afleiding op dat moment

• Start met de eerste concrete stap (maak de taak desnoods kleiner en begin bij de eerste stap wat wèl in deze 30 min lukt).

 YAY: je bent 1 stapje verder dan deze ochtend 😉 

Geen discussie meer met jezelf, geen betere timing zoeken. Je begint en maakt een eerste stap. Niet omdat je er zin in hebt, maar omdat je hebt besloten dat dit blijkbaar belangrijk genoeg is.

YAY it’s Tuesday! 🚀

Meer van dit? Volg mij op Instagram | Linked-in of neem een kijkje op de website.