- YAY! Newsletter
- Posts
- YAY | Newsletter #50
YAY | Newsletter #50
Je gunt het iedereen. Behalve jezelf.
Iedere week breng ik jou een stukje van mij, om jou dichterbij jouw YAY te brengen.

🎁Je betaalt zonder twijfelen mee aan het afscheidscadeau van een collega waar je amper mee werkt
⚽💃 Je bestelt weer een nieuw voetbaltenue of danspakje voor je kind, logisch toch
💻Je zegt: "Tuurlijk kan ik" als je leidinggevende vraagt of je dat extra project er nog even bij pakt.
🌲Een weekend weg in een huisje met vrienden? Ja leuk, dat hebben we echt verdiend.
En ondertussen schuif je jouw eigen ideeën, opleidingen en oplaadmomenten steeds weer naar de achterkant van de rij. Die training of massage waar je lijf al maanden om vraagt, blijft op je wensenlijst staan. Daar komt vaak ineens een hele andere stem: "Nu even niet, het is wel duur, ik red me ook zo wel."
Waarom in jezelf investeren zo lastig voelt 😬
We hebben onszelf massaal aangeleerd dat een goed mens eerst aan anderen denkt: eerst de kinderen, dan de klant, dan het team en dan misschien ooit jij. Onder dat gedrag zitten drie systemen die volle bak meedraaien: je imago, je oerbrein en het beloningssysteem. Je wilt gezien worden als loyaal, zorgzaam en hardwerkend, dus zeg je ja op alles wat van buiten komt. Alles moet deze week nog, dus schuif je jezelf steeds weer door; dan lijkt tijd het probleem, maar vaak is het gewoon een keuze: om jouw imago in stand te houden…
Je oerbrein is gebouwd op overleven in een groep en wil vooral niet opvallen en erbij horen; zodra jij iets voor jezelf doet dat afwijkt van de norm, gaat het alarm aan – zeker als je omgeving dat snel “egoïstisch” noemt. Stel je hele team heeft een ontwikkelbudget of sportuurtje onder werktijd, dan voelt het minder moeilijk om OOK in jezelf te investeren dan wanneer je de enige bent die dit aankaart...
Daarbij is je beloningssysteem gek op snelle dopamine: het compliment “Wat fijn dat jij het weer oppakt” voelt nú veel lekkerder dan investeren in een opleiding, traject of rustmoment waarvan de winst later en minder zichtbaar is. Samen maken die drie dat kiezen voor jezelf gevaarlijk en egoïstisch voelt, terwijl het in werkelijkheid juist een volwassen keuze is.
Blijf jezelf maar overslaan
Je vertelt jezelf dat je het doet voor de ander (je team, gezin of bedrijf) en daar is natuurlijk niets mis mee. Iets voor een ander doen is juist mooi, zolang het niet structureel ten koste gaat van jouw eigen ik. Lastig wordt het wanneer je acties vooral draaien om het vasthouden van je ‘goede imago’ in plaats van om wat jij écht nodig hebt. Dan ga je op een dag merken dat je leger en prikkelbaarder wordt en juist die mensen verwijt voor wie je jezelf steeds hebt opgeofferd. Zij zijn niet de oorzaak; jij was degene die koos voor de comfortabele route van ‘zo hoor ik te zijn’ en dus wéér ja zei tegen een ander ten koste van jezelf. Op een gegeven moment wordt die comfortzone een blokkade voor je groei en verandert ‘goed gedrag’ in een handig excuus om niet te doen waar je diep vanbinnen naar verlangt en waarvan je weet dat je het kunt (maar nog niet durft).
Want in deze rol schuif je alles vooruit wat echt schuurt: grenzen stellen, investeren in jezelf, je eigen waarde serieus nemen. Het resultaat ligt voor de hand: je wordt een gefrustreerde pleaser die voor iedereen rent en jezelf onderweg kwijtraakt. Terwijl hetzelfde mechanisme je óók kan helpen om een betere leider, ouder en vriend te worden, juist door jezelf hier en daar in het ongemak te gooien.
Wat er gebeurt als je wél in jezelf investeert ✨
Stel je zegt een keer nee tegen een uitnodiging, geeft geld uit aan jouw ontwikkeling en pakt bewust tijd voor herstel; na die eerste ongemakkelijke stap merk je dat je lijf oplaadt, mensen je serieuzer nemen en je vrijer wordt in je rol als mens, professional en leider. Onderzoek laat zien dat mensen die bewust ruimte maken voor eigen ontwikkeling en herstel minder kans hebben op burn-out, meer betrokken zijn en beter presteren op hun werk. Dat betekent niet dat ineens alles in het teken hoeft te staan van ‘zelfontwikkeling’ of dat de helft van je dag uit selfcare bestaat: door af en toe heel bewust te kiezen voor verrijking van jouw leven – een training, goed gesprek, sport of simpelweg even niks – toon je ballen, leiderschap en voorbeeldgedrag en word je iemand op wie anderen juist méér kunnen bouwen.
Opdracht
Dus even heel eerlijk: ben jij nu slachtoffer van je eigen please-gedrag (waar je zélf voor kiest) of kies je ervoor om een winnaar te zijn in jouw leven, voor jouw team en gezin? Wie wil winnen, in sport of in het leven, zal moeten trainen en zich ontwikkelen, en precies dat vind je buiten je comfortzone.
Schrijf één ding op dat je de afgelopen tijd makkelijk voor een ander hebt gedaan of betaald, maar jezelf niet gunt.
Schrijf daaronder één investering die jij eigenlijk voor jezelf wilt doen (tijd, geld of aandacht).
Zet vandaag een concrete eerste stap: plan, boek of mail. Klein is prima, zolang het echt voor jou is.
Je bent niet op de wereld gezet om iedereen tevreden te houden 😊. Iedereen is ook best veel he. Je bent hier om jouw leven bewust te leven, als mens, als ouder, als partner, als collega of leider. Dat begint bij de vraag of je bereid bent net zo veel in jezelf te investeren als je nu in iedereen om je heen doet. YAY it’s Tuesday! 🚀

Ja, als de urgentie hoog genoeg is - dan kunnen we wel in onszelf investeren. Hartkloppingen, flauw vallen, slecht slapen… als we maar genoeg “last” hebben, moeten (of mogen) we wel hulp inschakelen om eens kritisch naar onszelf te kijken of rust te pakken. Of dat nu sport, voeding, of gedrag in de breedste zin is. Ik heb ooit een coachingtraject gestart vanuit die noodzaak, mijn lichaam was overspannen en het moest. Omgeving snapt dat dan ook - of niet. Vorig jaar ben ik gestart met investeren in mezelf, om te groeien. Niet vanuit pijn, maar vanuit een behoefte dat er meer in mij zat, wat er gewoon niet goed uit kwam. Ik heb inzicht gekregen in de verhalen die ik mezelf vertelde, afscheid genomen van de “eigenlijk” en keuzes gemaakt. Dat was een bedrag was een hele mooie gezinsvakantie, horloge of designer bag geweest. Nog nooit had ik dit aan mezelf uitgegeven, okay de bruiloft misschien maar dat was een gezamenlijke investering. En daar gebeurde iets. Door dit echt voor mezelf te doen, begon er iets te stromen. Zonder de coachingsgesprekken alleen al. Ik had ballen getoond en moest dat ook “eruit halen”. Energie shifte en mijn leven was nooit meer hetzelfde. Er breekt iets open. Je leeft en stapt uit je autopilot. Dit zet radartjes in werking. Deze zomer investeerde ik 2voud van dit bedrag in een eigen app. Hele zakelijke spaarrekening weer leeg. Pijn, ja: groei: yep. In een stukje in mezelf, namelijk mijn missie om organisaties/leiderschap te faciliteren met als doel werkgeluk voor iedereen: met plezier werken, los van omstandigheden. MIJN MISSIE. Dit is niet makkelijk, wel simpel: zelf doen! En die wereld wil ik voor ieder openen, want als je echt wil: kan iedereen dit. En dat is ook de missie achter mijn nieuw leiderschapschapsprogramma (de Alignment Group) wat ik volgend jaar start: ondernemers en leiders met elkaar verbinden met als doel: groei door écht keuzes te maken: persoonlijk en zakelijk - ballen tonen 😉 Er zijn nog plekken vrij, dus mocht je deze nieuwsbrief voelen, dan is dit wellicht JOUW moment om voor JOU te kiezen. En ik help je daar graag bij! In de groep, of 1-op-1. #yayitstuesday!