Deze newsletter is er om jou, en de mensen om je heen: in je bedrijf of thuis, eraan te herinneren dat JIJzelf verantwoordelijk bent voor die YAY!

Iedere week breng ik jou een stukje van mij, om jou dichterbij jouw YAY te brengen.

“Efficiëntie, perfectionisme & toewijding”

Je zit in een overleg, iemand zegt: “We moeten dit nog even uitwerken.” En jij, zonder na te denken: “Stuur maar naar mij, pak ik wel op.” 🙂

Thuis precies hetzelfde. Je partner stelt voor de was te doen. Jij zegt: “Laat maar, dan weet ik zeker dat wit geen grijs wordt.” 🧺

Of je collega biedt aan om de klantpresentatie te maken. Jij: “Top, ik kijk ‘m nog even na.” Je bedoelt: ik maak hem opnieuw, maar dan sneller. 🙃

Je noemt het efficiëntie, perfectionisme, toewijding. Maar ondertussen ben jij gewoon alles aan het vasthouden. En je noemt er gerust een reden bij.  “Ik wil anderen niet belasten.” Of: “Tegen de tijd dat ik het heb uitgelegd, is het al af.” Of de klassieker: “Dan weet ik zeker dat het goed gebeurt.” Tuurlijk. Alleen ondertussen loop je zelf vol. 🤯

Waarom loslaten zo lastig voelt🧠

Je brein houdt niet van loslaten. Het oerinstinct wil controle. Wat je zelf doet is voorspelbaar. Wat een ander doet is onbekend en voelt onveilig. Maakt de ander een fout, dan gaat je lijf in overlevingsstand. Een roze sok in de witte was is geen tijger die je wil opeten, maar zo reageert je systeem wel. Je rationele brein weet dat loslaten helpt, je oerbrein wil het vermijden. Dat oerbrein weegt zwaarder omdat bedreiging zwaarder weegt dan beloning: je brein geeft prioriteit aan risico’s nu boven mogelijke winst straks. De amygdala schreeuwt harder dan je verstand fluistert. Je stresssysteem zegt: Niet doen. Gevaar. Zelf blijven doen. ⚠️

Daarnaast: als jij degene bent die altijd alles regelt, dan is dat onderdeel van je imago. Je voelt je nodig, misschien onmisbaar. En hierdoor maak je jezelf ook belangrijk. Zodra je iets overdraagt, fluistert een stem: “Ben ik dan nog wel nodig?” Je brein ziet delegeren als risico en wil je imago beschermen. In groepen voelt reputatie als veiligheid: erbij horen is overleven. Minder nodig lijken triggert statusverlies en dus gevaar. Daarom trapt je brein op de rem, alsof één overdracht je buitenspel zet. 

De werkelijkheid is echter in de huidige tijd iets anders: je hoeft eens niet zelf de was te doen of de notulen te tikken, zonder dat je hele identiteit verloren gaat. 

Wat het je kost als je blijft vasthouden

Als jij alles zelf doet, ben jij de vertraging. Alles moet langs jou. Jij bent de rem op het systeem. Je blijft hangen in uitvoer, regelen, oplossen. Terwijl je ook zou kunnen leiden, sturen, vormgeven. Maar daar kom je niet aan toe. En je raakt leeg. Moe. Prikkelbaar. Je scherpte zakt. Ironisch genoeg lever je minder kwaliteit, terwijl je dat juist probeerde te bewaken door het zelf te doen. 

Intussen zeg je met je gedrag: “Ik vertrouw jou niet.” Zelfs als je dat niet zo bedoelt. 🤐 Want als je alles naloopt, overneemt of verbetert, hoort de ander: blijkbaar denk jij dat ik het niet kan. 

Wat is er nu echt aan de hand: werkt je team niet, of maak jij ze klein? Behandel je mensen als kleuters, dan krijg je kleutergedrag terug. Makkelijk vandaag, echter op de lange termijn bouw je hiermee niet de omgeving waarin jij, de ander (en je organisatie) kan groeien. 

Waar zit de winst?

Wil je eigenaarschap zien? Zul je moeten loslaten, ook voor jezelf: je krijgt ruimte. In je agenda, in je hoofd, in je lijf. De mensen om je heen groeien. Ze leren, proberen, worden zekerder. Niet doordat jij alles controleert, maar doordat jij het uit handen durft te geven. Zelf laat oplossen en leren. De samenwerking wordt eerlijker als jij niet meer jij als een zuchtende martelaar alles zelf regelt. Dan komt er een team waarin verantwoordelijkheid gedeeld wordt. 

En jij? Jij komt terug in je echte rol. Niet als redder, maar als leider. 🚀 

Delegeren is geen dumping. Geef eigenaarschap met kaders, vertrouwen en ruimte om te leren. Niet alleen voor de ander, ook voor jou. Blijf je in de operatie hangen, dan roof je tijd van je eigen groei en leven. 📚

Opdracht.

Kies vandaag één taak die jij normaal gesproken automatisch naar je toe trekt (overlegverslag, rapportage, boodschappenlijst, kinder-breng-haal-schema). 🎯

1. Bepaal je kaders: 📏

   • doel en “goed genoeg” (7 is prima, 10 is je ego)

   • deadline

   • drie dingen die iemand moet weten

2. Draag het over met een korte briefing: “Ik wil dit aan jou overdragen. Dit is het doel. Dit is wat belangrijk is. Als je vragen hebt, loop binnen.”

3. Laat los:

   • niet meekijken

   • niet terugpakken

4. Evalueer als het klaar is:

   • benoem wat goed ging

   • één verbeterpunt

 Zo bouw je aan de ander. En aan jezelf. 🔧

Waar hou jij alle ballen zelf in de lucht? Welke smoes gebruik je nog? En wat ontneem je de mensen om je heen?

Je kunt blijven roepen dat jij het moet doen. Of je maakt vandaag ruimte. Voor de ander. Voor jezelf. YAY it’s Tuesday! 🚀

Meer van dit? Volg mij op Instagram | Linked-in of neem een kijkje op de website.