Deze newsletter is er om jou, en de mensen om je heen: in je bedrijf of thuis, eraan te herinneren dat JIJzelf verantwoordelijk bent voor die YAY!

Iedere week breng ik jou een stukje van mij, om jou dichterbij jouw YAY te brengen.

Minder ballen, meer betekenis🎄

Waar zijn we het kwijtgeraakt? 🤯

December. De maand waarin we met z’n allen ineens in een soort overdrive schieten: Sint-stress, surprises die vannacht nog even moeten, kinderen volgestopt met suiker, drie bedrijfsborrels in één week, chocoladeletters als ontbijt, en dan — vlak erna — kerst. Tafel vol, agenda vol, hoofd vol. We eten te veel, drinken te veel, plannen te veel, zeggen overal "ja" op, en sporten natuurlijk niet… want “na nieuwjaar pak ik het wel weer op”. 

Tot we in januari op de bank liggen met een kater — fysiek én mentaal — en ons massaal aansluiten bij: Dry January, detox, sportschool-inschrijvingen en vooral even "niks". Ergens onderweg zijn we iets kwijtgeraakt. Want feestdagen gingen ooit over iets heel anders...

Oerbrein loves suiker, vet & verbinding 🍫🍷

Het is ook niet zo gek dat we ieder jaar weer in die overdrive belanden. Ons oerbrein houdt van drie dingen: suiker, vet en verbinding. December biedt het allemaal tegelijk — volle tafels, warme lichtjes, gezelschap, gezelligheid — óók die ‘niet-verplichte-maar-wél-verplichte’ sint/kerst/eindejaarsborrels op kantoor.

Ons brein ziet dat als veiligheid en beloning: eten betekent energie, (kerst)licht betekent veiligheid, en samen zijn betekent overleven. Het beloningssysteem in je hersenen — met dopamine als aanjager — gaat 'aan' bij alles wat voelt als overvloed en bevestiging. Dus je brein zegt: méér graag. Niet gek dus dat we blijven bijscheppen, bijtanken en bijplannen. Voeg daar sociale druk, tradities én de marketingmachine van Black Friday en feestdagenconsumptie aan toe, en voor je het weet zit je in een patroon van teveel, te vaak, te druk. Niet omdat je zwak bent, maar omdat je brein doet wat het altijd al deed: overleven, volgen, vasthouden.

Verbinding in plaats van consumptie 💛

Ons brein kiest automatisch voor korte termijn beloning. Suiker, cadeaus en prikkels geven een snelle dopaminepiek: even fijn, daarna weg. Waar worden we nu écht gelukkig van? Van geven in plaats van krijgen. Uit onderzoek blijkt dat mensen die bewust iets weggeven — tijd, geld of aandacht — een langduriger geluksgevoel ervaren dan mensen die iets ontvangen. Een ander onderzoek laat zien dat deelnemers die €5 of €20 aan iemand anders besteedden, significant meer geluk rapporteerden dan wie het aan zichzelf spendeerde. 

Iets bijdragen, iemand helpen, iets 'goeds' doen, zorgt voor de aanmaak van oxytocine het ‘verbinding’-hormoon. Oxytocine werkt langer door dan die korte dopaminepiek: het kalmeert, verbindt en heeft een effect dat je uren (soms zelfs dagen) meedraagt. En dat geldt niet alleen thuis, maar ook op het werk. Zingeving is een belangrijke bouwsteen tot werkgeluk. Werk je alleen voor je salaris of bonus, dan leef je van maand tot maand (of van kerstpakket tot kerstborrel). Maar als je voelt dat je iets bijdraagt (aan je team, je organisatie of iets wat jij belangrijk vindt) is elke workday een YAY 🎉! 

En zo werkt het dus ook in december: vol afleiding, glitter, pushberichten en dopamine die in hoofdletters om je aandacht schreeuwt. 

En waar draaiden de Feestdagen ook alweer om? ✨

Juist. Kerst en Sinterklaas ontstonden niet uit commercie, maar uit verlangen naar verbondenheid, licht in de duisternis, en betekenis. Het draait uiteindelijk niet om het perfecte diner of het duurste cadeau. Een oprecht gesprek aan de kersttafel over wat je hoopte dit jaar te brengen in plaats van te krijgen. Of een kaartje op iemands bureau omdat je zag wat ze deden toen niemand keek. Dát zijn de momenten die je brein onthoudt — en waar echte YAY ontstaat. 

Hoe gaan we dat dan doen? 💪

Leiderschap is niet roepen, maar kiezen. Op je werk, thuis, in je eigen agenda. Niet harder rennen, maar helder zijn. Durven zeggen: dit doe ik wél, dit laat ik liggen. Voorleven wat je belangrijk vindt — ook als de rest gezellig aan het doorsjezen is. Juist dan. Want dit werkt als een sneeuwbal: jouw keuze zet iets in beweging. Je nodigt anderen uit om het ook anders te doen. Niet omdat jij het beter weet, maar omdat jij laat zien hoe het anders kan.

Dus ja, soms is leiderschap: nee zeggen tegen nóg een borrel, nóg een gang, nóg een volle agenda. Inclusief die laatste kerstborrel op kantoor waar je batterij allang leeg is. Niet omdat je ongezellig bent, maar omdat je kiest voor wat klopt. 

En nee, dat betekent niet dat je je verlanglijst moet verscheuren, in sportlegging door de feestdagen moet joggen of je hele familie afbelt om de hele Kerst te gaan vrijwilligen bij het Leger des Heils.  Leiderschap is geen theater. Het is richting kiezen. Zonder drama, mét bedoeling. 

Opdracht 🎁

Voor een echte YAY kun jijzelf kiezen, ook in deze periode. Zet de toon deze week met 3 acties: 

• Voor 1 persoon bewust iets goeds doen (collega, vriend, familie – kies er één)

• Maak 1 mini-gebaar (berichtje, handgeschreven briefje, complimentje, koffie)

• Ga 1 ruis schrappen (iets wat je deed “omdat het hoort”) 

December draait niet om méér — maar om waarom.

Dopamine is verleidelijk en lekker — snel, fel en vluchtig. Laat je niet gek maken door wat het hardst roept, maar voor wat morgen nog steeds klopt. Want dat is waar jouw echte YAY zit.

Dat geldt overigens niet alleen voor de Feestdagen. YAY it’s Tuesday! 🚀

Meer van dit? Volg mij op Instagram | Linked-in of neem een kijkje op de website.