Deze newsletter is er om jou, en de mensen om je heen: in je bedrijf of thuis, eraan te herinneren dat JIJzelf verantwoordelijk bent voor die YAY!

Iedere week breng ik jou een stukje van mij, om jou dichterbij jouw YAY te brengen.

📞 "Ik bel je morgen." 

📆 "Volgende week reageren we." 

💁 "Daar kan ik je zeker mee helpen, ik kom er op terug." 

📝 "Ik ga akkoord met de opdracht." 

🎉 "Natuurlijk kom ik naar je feest."

Herkenbaar? Je hoorde het. Je verheugde je. Hield rekening in agenda, inkoop e.d. En toen… stilte. Geen belletje. Geen actie. Misschien nog een slap excuus of helemaal radiostilte 👻. Oei. En dat voelt irritant, teleurstellend, soms zelfs respectloos. Maar eerlijk is eerlijk: wanneer was de laatste keer dat jij zelf een toezegging deed waar je je niet aan hield? 

Waarom zeg je 'ja' terwijl je 'nee' bedoelt, wat gebeurt er in je brein, en wat kost het je? En natuurlijk: hoe je pak je regie, voor meer YAY in jouw woord, maar ook als ontvanger.

De psychologie van een halve JA 🧠

Ons brein is gebouwd voor verbinding. We willen erbij horen, niet afgewezen worden. Evolutionair gezien was afwijzing ooit levensgevaarlijk: zonder groep overleefde je niet. Vandaag de dag betekent ‘nee’ zeggen nog steeds risico op conflict, afwijzing of ongemakkelijke gevoelens. En die ontwijkt dat oerbrein  nog steeds van nature. Dus, zeggen we vaak 'ja', terwijl ons lijf al ‘nee’ zegt. En dat merk je: onrust, uitstelgedrag, vage antwoorden.

Neurologisch gezien is dit ook logisch. Ons sociale brein slaat aan bij dreiging van ongemak. Combineer dat met een volle agenda en een dopamine-shotje van “iemand blij maken” en voilà: een JA die eigenlijk geen ruimte heeft. Voeg daar het fenomeen ‘optimism bias’ aan toe (we overschatten wat we kunnen doen in een dag) en je hebt een recept voor inconsistente toezeggingen.

Durf jij ècht prioriteiten te stellen? 

Als jij structureel toezegt zonder te leveren, leef je waarschijnlijk niet vanuit regie maar vanuit reactiviteit. Je zegt 'ja' omdat het makkelijk is, niet omdat het klopt. Vaak komt dat doordat je geen helder beeld hebt van wat jij echt belangrijk vindt. Want eerlijk: je kunt niet álles en iedereen op plek één zetten. Je werk, sport, partner, vrienden, familie – overal ‘ja’ op zeggen is een recept voor frustratie. Durf jij te kiezen? 

Stel: familie staat in jouw top 3. Hoe ziet dat er dan uit in je week? Misschien betekent het dat zondag écht heilig is: familiedag. Geen brunch met vriendinnen, geen voetbalwedstrijd, geen “even snel tussendoor.” Maar dat vraagt dus ook om keuzes. En op werk is het niet anders.

Stel: je krijgt op maandagochtend een spoedverzoek van een collega om een presentatie nog dezelfde dag af te maken. Als jouw prioriteit kwaliteit is, zeg je: “Dat lukt niet zonder concessies te doen aan het resultaat.” Als snelheid jouw standaard is, zeg je: “Ik regel het vandaag, maar dan lever ik een basisversie op.” Beide antwoorden zijn prima—zolang je kiest, het communiceert en je er ook naar handelt. Dát is volwassen prioriteren. En dan wordt NEE zeggen ineens een logisch gevolg van een bewuste JA.

Te snel blij met een JA?

En andersom: ben jij steeds degene die teleurgesteld wordt? Je collega die z’n input niet aanlevert. Vriendin die weer afzegt. Klant die niet terugbelt. Dan mag je jezelf afvragen: vraag jij wel écht door?

Bij mensen met wie je vertrouwen hebt opgebouwd, weet je wat je aan elkaar hebt – dan is een ‘ja’ meestal ook echt een ja. Bij nieuwe of onzekere relaties voelt een ‘ja’ vaak als winst – en juist dan vergeet je door te vragen. Want als je na zes maanden pitchen eindelijk dat grote project binnensleept, wil je het liefst meteen juichen. Logisch. Maar als je dan niet doorvraagt, zit je straks met natte confetti en onduidelijke afspraken.

Dus: spring je in de lucht bij een vage toezegging? Of durf je helder te zijn? Maak het concreet: “Ik bel je volgende week” – prima, maar op welke dag? In werk bestaan orderbevestigingen, contracten en intentieverklaringen niet voor niets 😉 Stel liever één vraag te veel dan te weinig. “Wat zou er nog tussen kunnen komen?” of “Hoe zeker is dit voor jou, op een schaal van 1 tot 10?” Duidelijkheid is geen hardheid. Het is leiderschap. Het voorkomt ruis, gedoe en teleurstelling – bij jezelf én de ander. 

Opdracht 

Pak pen en papier en en noteer jouw top 3 prioriteiten. Wat staat er écht bovenaan voor jouw leven? 

💡 Bijvoorbeeld: jouw top 3 kan zijn – 1. Gezondheid, 2. Gezin, 3. Carrière (of misschien juist rust?). Het gaat er niet om wat goed klinkt, maar wat écht klopt voor jou. Vraag jezelf daarna af:

1. Welke keuzes of afspraken in je agenda van de afgelopen 2 weken kloppen daarmee?

2. En op welke momenten zei je JA tegen iets dat daar eigenlijk helemaal niet in past?

Reflecteer:

• Waar liet je je leiden door de waan van de dag?

• Welke JA had beter een NEE kunnen zijn?

• En hoe kun jij als ontvanger helderder communiceren om teleurstelling te voorkomen?

Laat je woord geen losse flodder zijn. Zeg wat je doet. En doe wat je zegt. Met een JA die staat. Of een NEE die ruimte schept. YAY it’s Tuesday! 🚀

Meer van dit? Volg mij op Instagram | Linked-in of neem een kijkje op de website.