YAY | Newsletter #37

Wie ben jij binnen (en buiten) een groep?

Heb je me gister gemist? Dat klopt! Mijn bedrijfsnaam én de dag van deze nieuwsbrief zijn veranderd: welkom bij YAY it’s Tuesday 🎉lees hier waarom.
Deze newsletter is er om jou, en de mensen om je heen: in je bedrijf of thuis, eraan te herinneren dat JIJzelf verantwoordelijk bent voor die YAY!
Iedere week breng ik jou een stukje van mij, om jou dichterbij jouw YAY te brengen.

Wie ben jij binnen en buiten een groep?

Exact hetzelfde, of gedraag je je misschien toch anders? Grote kans dat het laatste voor jou geldt, dat is helemaal niet gek. Alleen wel een gemiste kans. Je kent dit vast.

  • 👩‍👧 Op het schoolplein, vroeger als kind of nu als ouder.

  • 🥂 Op een bedrijfsfeestje waar iedereen elkaar al kent.

  • 💒 Op de bruiloft van een verre neef, waar de groepen al gevormd zijn.

Je loopt binnen, kijkt rond en… daar zijn de groepjes. Zij zien jou niet. Of, beter gezegd: ze doen alsof ze je niet zien. Zodra iemand alleen staat, zegt diegene wél gedag, maar zodra hij/zij weer in de groep staat… niks. Je voelt je onzeker, misschien zelfs buitengesloten. Je brein fluistert: “Zie je wel, ze zijn onaardig.”

En dat is precies waarom veel mensen netwerken lastig vinden: die angst om buiten de groep te vallen, om afgewezen te worden, of simpelweg geen ingang te vinden.

 

Waarom je brein kliekjes zo fijn vindt

Ons brein is gebouwd op overleven. Bij een groep horen betekende vroeger bescherming, voedsel, veiligheid. Dus: wie bij de groep hoort, krijgt status. Wie erbuiten valt, loopt gevaar. In een kliek voel je je veiliger, sterker. Maar juist daardoor wordt netwerken moeilijker: je brein zegt “blijf hier, want dit is veilig.”

Het gevolg? Je blijft hangen bij dezelfde mensen en laat kansen liggen om nieuwe verbindingen aan te gaan. Stap je daarentegen wél uit die comfortzone, dan kan dat je opleveren:

  • 💡 Nieuwe ideeën waar je zelf nooit op was gekomen.

  • 🚀 Kansen of samenwerkingen die juist buiten je vaste kring opduiken.

  • 🤝 Het gevoel dat je je openstelt, waardoor mensen juist vanzelf ook naar jou toekomen.

  • 🎉 En verder: leuke gesprekken, onverwachte ontmoetingen en misschien wel die ene nieuwe vriend(in) met wie je ineens dubbel ligt van het lachen.

 

Effect van vergelijking

Bij een groep spiegelen we onszelf automatisch aan de ander. Draag jij roze terwijl het groepje blauw draagt, dan val je op en dat kan spanning geven. Hetzelfde gebeurt als er iemand met meer of minder status binnenkomt: het maakt iets los. Zo kan jaloezie ontstaan – niet omdat degene die opvalt iets fout doet, maar omdat je geconfronteerd wordt met iets anders dan jezelf/groep. Als dat iets is wat jij (nog) niet hebt of durft, en wèl graag zou hebben, kan dat jaloezie worden.

In een groep wordt dat gevoel vaak nog sterker: soms wordt het jaloezie, soms eerder afgunst of afkeuring van de ander. Wij-tegen-de buitenstaander, wij samen staan sterk - voor die spanning, “dreiging” van buitenaf. Terwijl er één-op-één ruimte is voor nieuwsgierigheid, bevestigt een groep elkaar en werkt vergelijken besmettelijk. En precies daar gaat het mis: zodra je vooral bezig bent met je eigen positie, verlies je de nieuwsgierigheid naar de ander. Je sluit jezelf af voor écht contact – en daarmee ook voor de kans op een onverwacht leuk gesprek of een nieuwe vriend(in) of klant. 

 

Excuses of verantwoordelijkheid?

Kliekjesgedrag voelt veilig. Maar het is ook een excuus: “Ik hoef niet uit mijn comfortzone, want ik heb mijn groepje.”Of: “Ik voel me hier toch op mijn gemak, waarom zou ik moeite doen?” Of zelfs: “Ik ben niet zo goed in netwerken, laat anderen het maar doen.”

En laten we eerlijk zijn: dat is geen gebrek aan mogelijkheden, maar een keuze voor gemak. Zakelijk én privé. Blijf je hangen in hetzelfde groepje, dan laat je kansen liggen om nieuwe mensen te ontmoeten en je wereld te verbreden.

De vraag is dus niet: zijn zij onaardig?
De vraag is: ben jij bereid om verantwoordelijkheid te nemen?

Je kunt je blijven verschuilen achter je kringetje, of je kunt de stap zetten. Eén keer hallo zeggen. Eén keer de vraag stellen. Eén keer je eigen ongemak doorbreken.

 

Opdracht

Kijk eerlijk naar jezelf:

  • Blijf jij vaak bij dezelfde mensen hangen?

  • Wanneer kies je wél voor nieuwe contacten?

  • Wat zegt dat over hoe jij verbinding zoekt?

Doorbreek het deze week – of je nu op een netwerkborrel bent, op het schoolplein of bij een verjaardagsfeest. 

👉 Spreek bewust één iemand aan die je normaal zou overslaan.

Netwerken gaat niet over visitekaartjes of LinkedIn-connecties. Het gaat over écht verbinden. En dat begint met jezelf toestaan uit je kliek te stappen. 

Stap eruit, maak contact buiten je kliek en ontdek hoe werk én leven meer kleur krijgen. YAY it’s Tuesday! 🚀

Afgelopen weekend was het Preuvenemint in Maastricht, en op donderdag is er de business middag om te: netwerken!De laatste jaren ben ik altijd present op deze middag van dit bourgondisch evenement. Dit jaar liep het iets anders dan gepland. Mijn vriendin was ziek en mijn broer te hoog in het werk. Hij belde die middag: slechte nieuws ik ga niet mee, goede nieuws: ik breng en haal je, zodat je een wijntje kan drinken. Dus daar ik ging ik: ALLEEN. Alsof de duvel er mee speelde, want dit thema qua nieuwsbrief had ik al in brainstorm versie op papier. Oerinstinct; shit sta ik daar alleen. Maar ervaring leert ook, de momenten dat ik alleen op een netwerk event sta, leer ik veel meer mensen kennen dan als ik met een groepje ben. Logisch dus 😝 Ik kwam aan en sprak als eerste een man aan die ook alleen stond, soort van leeftijd van mijn ouders. Totaal anders dan ik, maar wel ook alleen, dus instinctief misschien op dat moment een “gelijke”: En meneer, u bent vandaag ook alleen? Hij was op iemand het wachten, bleek achteraf een best belangrijk politiek figuur binnen gemeente Maastricht 😅 . Wat veel leuker was, dat hij net opa was geworden. Ook zijn kinderen in Amsterdam had wonen en wij zeker 20 minuten gezellig hebben staan kletsen. Vanuit daar trof ik de een na de andere bekende, ik hoefde niet terug naar “mijn groep”. Doordat ik “vrij” was, sprak ik ook continue nieuwe mensen, van in de rij in bij de saté tot toilet. Het was denk ik mijn leukste Preuvement ooit. Waarin ik de meeste verbinding gemaakt hebt met anderen, zeker qua aantal mensen die ik gesproken heb. Bekend en onbekend. Uiteindelijk zijn we allemaal mensen, en vanuit nieuwsgierigheid en openheid kun je altijd het gesprek aangaan. En dat zo’n houding ook anderen uitnodigt om je aan te spreken, kan ik ook bevestigen. Dus ik raad het iedereen aan en heb de opdracht deze week dus al volbracht (al was het niet geheel gepland) 😉 Mooie is ook, hoe vaker je iets doet; hoe minder “eng” het wordt. Dus zet gewoon die eerste stap en laat je verrassen: #yayitstuesday!

Meer van dit? Volg mij op Instagram | Linked-in of neem een kijkje op de website.