YAY | Newsletter #36

Confronteren kun je leren...

Heb je me gister gemist? Dat klopt! Mijn bedrijfsnaam én de dag van deze nieuwsbrief zijn veranderd: welkom bij YAY it’s Tuesday 🎉lees hier waarom.
Deze newsletter is er om jou, en de mensen om je heen: in je bedrijf of thuis, eraan te herinneren dat JIJzelf verantwoordelijk bent voor die YAY!
Iedere week breng ik jou een stukje van mij, om jou dichterbij jouw YAY te brengen.

Confronteren kun je leren... 😌

Ken je dat? 

  • Je collega komt wéér te laat in de meeting ⏰

  • Je manager belooft iets op te pakken, maar het blijft liggen 📋

  • Een klant die maar niet betaalt 💸

  • Of gewoon Piet, die altijd alles beter weet 🙄

En thuis?

  • Je partner die de vaat laat staan 🍽️

  • Een huisgenoot die steeds jouw spullen pakt zonder te vragen 🧦

  • De buurman die zijn muziek net iets te hard zet 🎶

En jij denkt: hier wil ik iets van zeggen… Maar het blijft liggen.

 

Waarom we het gesprek uitstellen

Alleen het woord “confrontatie” geeft al spanning, althans voor velen. Dat komt om de lading die de maatschappij, je omgeving en zelfs je opvoeding eraan gegeven heeft. Je brein koppelt dit aan gevaar → stress → vermijden. Evolutionair logisch, zoals de oplettende nieuwsbrieflezer inmiddels weet: gevaar vermijden betekende in de oertijd immers overleving. Dus maakt je lijf stress om je alert te maken. Je alarmsysteem intern gaat af: brok in je keel, knoop in je buik, gespannen schouders. Hier wil je "vanaf".

Dus stel je het gesprek uit. Dat lucht even op. Helaas, blijft dit op de lange termijn in je systeem hangen. Alsof er een tabblad openstaat op je server 💻. Dat geeft ruis en kost energie. Het voelt alsof je telefoon blijft trillen in je zak, zonder nieuw bericht 📱.

Ondertussen gaan je gedachten 💭 ermee aan de haal: wanneer pak ik dit aan, hoe reageert de ander, wat kan er misgaan… Je geeft het steeds meer lading. Uiteindelijk ervaar je meer stress dan bij dat eerste ongemakkelijke moment toen je dacht: dit is niet oké, hier wil ik iets van zeggen. Uitstellen helpt dus maar kort; je sleept het mee totdat je het gesprek voert.

Accepteren of kiezen

Niet alles hoeft een gesprek. Soms helpt het inzicht dat iemand niet verandert (Piet blijft Piet 🙃). Misschien maakt Piet juist iets los wat bij jezelf niet lekker zit (lees hier de nieuwsbrief waarom Piet jou irriteert) en moet je eens goed naar jezelf kijken...:P Uiteindelijk heb je twee opties:

  • Accepteren. Dan ook ècht loslaten, zonder er energie aan te verspillen (en dus niet stiekem blijven klagen bij het koffieapparaat ☕️ of in je eigen hoofd).

  • Kiezen voor actie. Het gesprek wél voeren, met heldere boodschap en duidelijke consequenties (en ja, dat voelt even ongemakkelijker, maar véél sneller klaar 🚀).

Want dat is waar je altijd controle over hebt: je eigen gedrag.
Niet de reactie van de ander. Wel jouw keuze: accepteren of aanspreken. Net als de medewerker of collega ook een eigen keuze heeft, kun jij daarop reageren. Soms betekent dat afscheid nemen van een werkgever, werknemer, vriend of zelfs partner.Je hebt nul controle over anderen, maar 100% over jezelf.

Dus kies: accepteer of spreek uit – alles daartussen is tijdverspilling.

Hoe dan wél?

Simpel antwoord: gewoon doen. 💥
En begin met het loslaten van het woord “confrontatie”. Het is geen gevecht. Het is gewoon een gesprek (en meestal zonder bokshandschoenen, scheelt weer 🥊).

Je weet nu dat je lichaam acteert vanuit het oerbrein, maar je weet ook dat er geen tijger 🐅  voor je staat.  Dus ja, het is gewoon echt gewoon een gesprek. 

De YAY | Checklist "Ik-ben-het-gesprek-uit-het-stellen":

  1.  Herken je lichaamssignaal. Wat gebeurt er fysiek bij die ene situatie of persoon, waar je "eigenlijk" wat van wil zeggen. Voel je spanning (keel, buik, dikke teen...)?

  2. 🩹 Check je coping. Wat doe je nu? Uitstellen ➡️ , vermijden ❌ , afleiding zoeken 🍷 🏃‍♀️ 📱 ? Dat is pleisterwerk.

  3. 🔎 Ga terug naar de feiten. Wat gebeurde er nu exact, welke persoonlijke grens, waarde of overtuiging werd overschreden?

  4. ⚖️ Kijk naar urgentie. Wat kost het je nu – tijd, energie, misschien zelfs relaties – en wat levert het op als je het wél bespreekt? Zo maak je voor jezelf zichtbaar waarom dit gesprek ertoe doet.

  5. 🎯 Bepaal je intentie. Wat wil je écht bereiken met dit gesprek? Begrip, verandering, een duidelijke grens stellen? Door je intentie helder te hebben, voorkom je dat je verzandt in verwijten of vaagheid.

Spiegelvraag: 🤔
Wat blijft er bij jou openstaan als een onhandig tabblad 🖥️ – op je werk én privé? Denk aan die collega, maar ook die partner, huisgenoot of buurman…
Ga jij deze week kiezen: accepteren of het gesprek aangaan?

Zo dat ruimt lekker op: YAY it’s Tuesday! 🎉

Meer van dit? Volg mij op Instagram | Linked-in of neem een kijkje op mijn NIEUWE website.

Confronteren gaat niet alleen over werk, maar ook over privé. Laatst zat ik in een gesprek waarin men de neiging had om een ander weg te zetten, een beetje de richting op van roddelen. En dat voelde voor mij niet goed. Het raakte twee grenzen: roddelen zelf, én afgeven op iets waar je persoonlijk niets mee hebt, terwijl iedereen wist dat dit juist iets is waar ik persoonlijk ook affiniteit mee heb. Ik heb toen gewoon gezegd: “Weet je, ik geloof dat iedereen zijn eigen keuzes mag maken om gelukkig te zijn. En zullen we dat lekker aan iedereen zelf laten? Met nog een stukje wetenschappelijke onderbouwing mbt dankbaarheid 🤓 ”. Dat meen ik. We zijn te druk bezig met iets vinden van elkaar, focus lekker op jezelf: daar heb je immers als enige controle op 😛 Dus dat zei ik. Geen drama, geen aanval. Gewoon mijn grens aangeven en mijn waarde uitspreken. Het gesprek viel even stil. Waarschijnlijk omdat dit voelde als confrontatie (=aanname, had ook kunnen doorvragen maar koos m.b.t. sfeer dit niet te doen), maar dit was gewoon mijn reactie. Voor velen schikken we dan. We stoppen dit toch liever onder het tapijt of delen het achter elkaars rug. Terwijl ik denk als we ons eens wat meer uitspraken naar elkaar en ook vanuit nieuwsgierigheid naar elkaars standpunten luisterden, was er veel meer ruimte voor verbinding. We zijn zo bang voor “de sfeer” - ja ik dus ook mbt doorvragen 😛, dat we het gesprek vermijden. Kijk, thuis kun je ervoor kiezen om iets te laten gaan of er kort wat van te zeggen. Binnen een organisatie werkt dat anders: daar hakt de leider uiteindelijk de knoop door. Hij/zij draagt de verantwoordelijkheid voor de toekomst van team of bedrijf, en dus ook voor de grenzen en regels. Als medewerker heb je dan óók een keuze: accepteer je het, beweeg je mee, of besluit je dat dit niet jouw plek is. De kern van deze nieuwsbrief blijft: spreek jezelf uit, met respect voor de ander. Het is geen gevecht en je hoeft het niet eens te worden. Voorkom dat er iets gaat broeien (in veel openstaande tabjes), door gewoon dat gesprek aan te gaan 😉 #yayitstuesday

.