- YAY! Newsletter
- Posts
- YAY it's Monday! Newsletter #35
YAY it's Monday! Newsletter #35
Nee, je vakantie was niet te kort - dat doe je zelf.
De maandag staat voor de start van je week en mijn missie is om deze KRACHTIG te starten. Deze newsletter is er om jou, en de mensen om je heen: in je bedrijf of thuis, eraan te herinneren dat JIJzelf verantwoordelijk bent voor die YAY!
Iedere week breng ik jou een stukje van mij, om jou dichterbij jouw YAY te brengen.

🏖 Post-vakantie blues? Of gewoon meedoen met het koor?
“Och… ik ben blij als de kinderen weer naar school gaan.” 😅
“Mijn vakantie was écht te kort.” 🙄
“Het weer zat ook niet mee, hè.” 🌧️
“Ik heb nu juist meer slaap nodig dan vóór de vakantie.” 😴
“Het is altijd zo’n gedoe om weer op te starten.” 😩
Herkenbaar?
Aan beide kanten hebben we wel wat te zeuren. En ja: dat doe je zelf.
Herpakken
Ondanks mijn vriendelijke waarschuwing in de nieuwsbrief vóór de vakantie, heb je waarschijnlijk toch meer losgelaten dan goed voor je is. Anders was dit nu geen thema.
Werken is onderdeel van je leven. Vakantie ook. En sporten óók, toch? Je weet net zo goed dat als je drie weken niet traint, je eerste training voelt alsof je met lood in je schoenen staat. Hetzelfde geldt als je van drie weken iedere dag wijn naar ‘morgen even helemaal niks’ gaat. Of na wekenlang uitslapen, ineens door de wekker uit je dromen te worden geslingerd op die eerste werkdag.
Die eerste keren zijn fysiek en mentaal gewoon ongemakkelijk. Bij sporten of opstaan weet je: even doorbijten en het went weer. Na je vakantie vergeten we dat alleen meestal, waardoor dat ongemak, versterkt door de “verhalen” die we elkaar wijsmaken, alles zwaarder lijkt dan het is…
Het verhaal dat je gelooft
Vakantie is zwaar met kinderen. 👶
Vakantie is altijd te kort. 🏝️
Het weer was te warm. ☀️ Of te koud. 🥶
Drie weken wijn bij het eten is echte gezelligheid. 🍷
Net als dat uitslapen puur geluk is. 😴
We gaan zó lekker op deze maatschappelijke verhalen — van supermarkt tot kleedkamer, van werkvloer tot wachtrij bij de kassa. Hoe vaker we ze horen, hoe meer we ze zelf gaan geloven. 🐯 Dat is je oerbrein: het zoekt verbinding met de groep, want vroeger betekende alleen staan = gevaar. Meezingen in zo'n klaagkoor geeft misschien even een gevoel van saamhorigheid, maar levert nul vooruitgang op. Je gaat zelfs langzaam ook nog eens geloven dat "het verhaal" in kwestie, ook voor jou zo geldt. Welkom in de slachtofferrol — het comfortabele hoekje waar je jezelf vooral zielig vindt. 🙃
Reality check
Ben eens heel eerlijk: is dat wakker worden na die fles wijn echt zoveel gezelliger? Als je altijd mocht uitslapen, was je dan gelukkiger? En die twee weken zonder je kids, maakt dat je structureel blijer? De psychologie noemt dit de hedonische loopwiel (ja van je hamster). We denken dat het leven beter zou zijn als we altijd meer wijn dronken of uitsliepen, nooit meer hoefden te werken of op onze kinderen moesten letten. Jammer, onderzoek laat zien dat dit effect tijdelijk is. Ons brein razendsnel aan nieuwe omstandigheden (hedonic adaptation). Dus ook aan uitslapen of “niet werken”. En dus blijf je rennen... altijd naar iets nieuws, iets anders dan wat je aan gewend bent. 🏃♂️
Evolutionair zijn we ook nog eens gebouwd om te reageren op schaarste, omdat zeldzame kansen vroeger direct benut moesten worden om te overleven. Daarom voelt iets tijdelijks extra waardevol. 🐯
Je brein maakt die koppeling helaas niet vanzelf: het herkent niet altijd dat we allang niet meer in de oertijd leven 🐯 én dat je zo snel aan nieuwe omstandigheden went 🐹…
It's on you!
Je vakantie was niet “te kort”. Je hebt hem zelf zó ingericht dat jij het zo ervaart — net als ‘het weer zat ook niet mee’. Als het weer zo’n bepalende factor is voor je vakantiegeluk, heb je misschien de verkeerde bestemming gekozen? Of gebruik je het weer als excuus om iets anders te verbloemen, zoals misschien die spanning met je partner.
Had je vooraf meer in elkaar geïnvesteerd, dan had je misschien óók gelachen in de regen, of genoten van 20 graden in plaats van 30. Dit zijn allemaal verhalen die voortkomen uit je eigen keuzes, verwachtingen en hoe je je tijd hebt ingevuld. Was het echt de duur van de vakantie die niet klopte, of de manier waarop je erin stond? Als je eerlijk bent, weet je het antwoord. En dat betekent ook: of je vakantie of je eerste werkdag leuk is, of juist niet — uiteindelijk bepaal jij dat grotendeels zelf.
Opdracht
Laat geklaag (over vakantie/werkdag) eens plaatsmaken voor dankbaarheid. Vier in plaats van zeuren: benoem wat wél goed ging en waar je van genoot. Hoe klein ook: het verandert direct je energie èn werkt aanstekelijk. De waarheid is dit: Je hebt altijd een keuze. Kies vandaag bewust voor jouw eigen verhaal met een YAY:
Stop het koor. 🚫🎤 Merk op hoeveel “klaag-verhalen” er vandaag voorbij komen.
Kies je eigen script. ✍️ Formuleer één concrete, positieve zin over je vakantie en één die je werkstart die voor jou een dikke YAY maakt, bijvoorbeeld: 'Ik heb echt genoten van die ochtenden met cappuccino op het balkon terwijl de rest nog sliep' ☕, of 'Eindelijk weer lange, ongestoorde gesprekken met mijn partner' ❤️, of 'Blij om mijn collega's weer te zien — vooral met die sterke koffie en laatste roddels (oeps)' 😂
Deel good vibes. 🔄 Spreek die vandaag hardop uit tegen iemand in je omgeving.
💥 Je werkgeluk, je energie en je mindset worden niet bepaald door het weer, je kinderen of je planning, maar door jou.
YAY it’s Monday! 🚀

Ja, ook die van mij gaan weer. Ben ik blij? Of juist verdrietig? Niks, neutraal. Wij hebben doorlopende BSO voor 3 dagen. Kinderen hebben leuke zomeractiviteiten en zien hun vriendjes, papa en mama kunnen werken. Daarbij houdt het voor ons allen structuur. 🤓 “Ja maar ik kan dat niet betalen!”. Nou, andere werkenden ouders kunnen zich juist niet veroorloven om niet of minder te werken voor deze 6 weken, vanwege inkomen. Zij hebben geen opa, oma of ander vangnet. “Voel je je dan niet schuldig als je zo ook in de vakantie wegbrengt?”. Och, meerdere verhalen, die we elkaar allemaal kunnen vertellen om ergens bij te horen. Nou ik heb hierover niks te klagen. Ook niet over de vakantie trouwens. Die was 1 week, op uitnodiging. Dankbaar voor. Verder bewust gekozen om deze zomer door te bouwen aan mijn bedrijf (en komt veel moois aan!) en de weekenden leuke dingen ondernomen samen. Geen geklaag, gewoon keuzes maken en hiervoor staan. Voor jezelf staan. Die moet je iedere dag aankijken in de spiegel toch? Het is heel simpel, het doen is alleen soms wat lastiger 😉 maar daarom ben ik er iedere week, om jullie (incl. mezelf 😛 ) te herinneren aan je eigen keuze en verantwoordelijkheid. You got this! #yayitsmonday