- YAY! Newsletter
- Posts
- YAY it's Monday! Newsletter #32
YAY it's Monday! Newsletter #32
Laat het los... maar hoe?
De maandag staat voor de start van je week en mijn missie is om deze KRACHTIG te starten. Deze newsletter is er om jou, en de mensen om je heen: in je bedrijf of thuis, eraan te herinneren dat JIJzelf verantwoordelijk bent voor die YAY!
Iedere week breng ik jou een stukje van mij, om jou dichterbij jouw YAY te brengen.

Laat het los… maar hoe dan?
📄 Je collega maakt dat rapport nét anders dan jij zou doen (inclusief Comic Sans en drie kleuren rood).
🥪 Je partner stopt de broodtrommel in de verkeerde tas — alweer.
📢 Je team gaat live met een campagne terwijl jij er nét niet bij was.
🍽️ Je partner ruimt de vaatwasser in alsof het een Tetris-wedstrijd is, maar zonder te winnen.
🧒 Je tiener kiest z’n outfit voor school: een hoodie, regenlaarzen en een kersttrui in juli.
🧾 Je medewerker doet een klantvoorstel zonder dat jij het hebt gezien, en begint met: "Heyy!"
En jij? Je voelt onrust. Irritatie. De neiging om alsnog in te grijpen. 😱
Want hoe weet je nou zeker dat het goedkomt, als jij het niet zelf doet?
Waarom we zó moeilijk loslaten
Vanuit evolutie wil jouw brein controle. Wat onbekend is, voelt risicovol. Dus als iets anders loopt dan jij zou doen, voel je je onveilig. Controle lijkt dan veilig — en dus grijpen we in. Echter zitten we niet meer in die jungle. Ook je persoonlijke geschiedenis speelt mee: als je bent opgevoed met het idee dat vertrouwen verdiend moet worden, is loslaten lastig. Misschien ben je ooit gevallen toen je wél losliet 🤕 , of voel je faalangst en streef je daarom naar extreme perfectie en controle? Natuurlijk kun je het verleden niet wissen. Echter, als deze oude verhalen jouw excuus zijn voor inefficiënt controle gedrag, heb je daar misschien iets te doen… te winnen... een kans voor groei, voor jezelf, maar ook je omgeving.
Wanneer laat je wél los?
Thuis laat je de was, de tuin of die verjaardagsfeestorganisatie misschien makkelijker los —omdat je weet dat je partner dit voor een 10 regelt. Maar op werk? Dan verandert deze zelfde “relaxte loslater” in een control freak. Logisch: de situatie telt mee. Voelt het veilig? Heeft iemand het eerder goed gedaan? Dan laat je makkelijker los. Vertrouwen groeit uit ervaring, maar soms moet je gewoon durven.
Echt loslaten vraagt vertrouwen. In de ander — en misschien nog wel meer: in jezelf. Vertrouwen dat je mee kunt bewegen, ook als het anders loopt dan je had gehoopt of gewend bent. Dat je nog steeds waardevol of belangrijk blijft, ook zonder direct in te grijpen. Veiligheid zit niet in controle, maar in durven vertrouwen. In de mensen om je heen. Als leidinggevende heb je die vaak immers zelf aangenomen voor de taak, toch? Verantwoordelijkheid durven geven via ruimte, levert vaak méér op, dan platte instructie op jouw manier. Dan kan degene in kwestie namelijk ook meteen die verantwoordelijkheid afschuiven: heb het gedaan zoals jij zei en dat werkte niet. Zo stimuleer je in ieder geval geen eigenaarschap of eigen denkvermogen, maar slachtofferschap. 😅
Daar zit de link met leiderschap. Goed leiderschap draait niet om alles zelf doen, maar om anderen ruimte geven om eigenaarschap te nemen. Pas als jij stevig staat, kun je loslaten zonder je invloed te verliezen.
Wat controle houden je kost
Je denkt: “Ik fix het zelf wel.” Maar dat ‘even overnemen’ kost meer dan je denkt. Voor jou: stresshormonen op volle toeren, een hoofd vol ruis en geen overzicht meer. 🤯 Voor de ander: initiatief daalt, verantwoordelijkheid verdwijnt en de relatie wordt verstikkend. Je intentie is goed — kwaliteit, snelheid, zekerheid — maar micro-managen sloopt je invloed en betrokkenheid van de mensen om je heen.
Let it go ❄️
Wat loslaten je oplevert? Meer rust en overzicht voor jou. Meer eigenaarschap, creativiteit en vertrouwen in je team. Meer lucht en gelijkwaardigheid in je relaties.
Loslaten is niet loslaten van, maar ruimte maken voor.
En dat klinkt lekker, maar vraagt om iets wezenlijks: dat jij helder weet wat je wilt creëren én daarop durft te vertrouwen. Begin daarom altijd met het eindresultaat. Wat wil je dat er staat, gebeurt of bereikt wordt 📍 ? Laat de route ernaartoe los — tenzij die essentieel is. Geef het vertrouwen vóórdat het verdiend is, en spreek momenten af om in te checken. Niet om de controle te houden, maar om de samenwerking te versterken. En als je tóch wil ingrijpen, adem dan eerst. Check bij jezelf: doe ik dit vanuit mijn kracht, of omdat ik mijn eigen ongemak niet aankan? 🙀
Als jij weet waar je voor staat, hoef je niet meer te micromanagen. Dan kies je bewust voor loslaten, zonder je invloed te verliezen. Jij geeft richting én ruimte. En dat vergroot niet alleen jouw rust, maar ook de slagkracht van de mensen om je heen.
Opdracht
Kies deze week één moment waarop jij normaal de controle zou pakken — en laat het bewust los.
Laat die e-mail door je collega versturen, zelfs als je weet dat je het anders zou schrijven. Laat die presentatie afronden zonder jouw laatste feedbackronde. Laat die boodschappenlijst maar even misgaan. En als het schuurt: adem. Kijk wat er gebeurt — met de ander, en met jou. Wat levert het op als je de ruimte laat ontstaan?
Loslaten is geen zwakte. Het is vertrouwen. In de ander én in jezelf. En precies dát maakt jou een krachtige leider — thuis én op werk.
YAY it’s Monday! 🚀

Okay, ik ben ook niet de beste loslater 😇 en dit is een whatsappgesprek met mijn man. Hij zou iets voor mij terugbrengen in Amsterdam voor reparatie, en dat “doet ie” al 2 maanden. Nu wil ik niet mijn man afbranden, maar gaat het om het loslaten. Wat heb ik te leren? Concreet doel stellen; wil datum X mijn item weer terug hebben. Niet gedaan dus. Ik neem jullie mee. Omdat hij het voor mij gekocht had, heeft hij de contacten. Ik begon met; heb jij ze al gesproken? Hoe werkt reparatie? Bleef stil, dus ingegrepen; geef mij je telefoon ik app wel. (Weg verantwoordelijkheid bij mijn man - ik had opeens lead gepakt). Ergens kwam antwoord binnen op zijn whatsapp, wat niet gedeeld werd. Opeens dacht ik er weer aan; Martijn geirriteeerd, jaja ik neem hem mee. En nu maakte hij vorige week de belofte dat hij afgelopen donderdag een afspraak had. En dit is hoe het afliep 🤣 Einde van de wereld; nee. Irritant voor beiden; ja. Echter hebben wij betreft andere dingen, de kinderen, huishoudelijke taken, vakanties, planning, ooit een helder gesprek gehad. Ik ben van ons tweetjes de initiator, altijd geweest, de regelaar (ook binnen vriendengroep of familie). Maar soms wil of moet ik iets delegeren. Door drukte, of als je ziek of afwezig bent, en dan zie ik alles gaan op een andere manier (dan MIJN manier). Dat irriteert mij dan (vaak) mateloos - vooral vroeger. En vrij vroeg in onze relatie zei Martijn deze wijze woorden: schat, geef me een duidelijke taak/doel en ik fix het; altijd. Maar ga je niet bemoeien met hoe ik het doe. Nou mijn man was al eerder een wijzere man betreft dit stuk in leiderschap dan ik. Dus betreft dit item, wel te verstaan mijn verlovingsring, had ik duidelijker moeten formuleren wat ik nodig had, mijn belang, mijn verwachting en mijn vertrouwen moeten uitspreken en geven, want diep van binnen vertrouw ik hem 100%. Had ik dat zo aangepakt, zonder micro management? Dan had ik hem waarschijnlijk alweer omgehad 💍 #yayitsmonday