De maandag staat voor de start van je week en mijn missie is om deze KRACHTIG te starten. Deze newsletter is er om jou, en de mensen om je heen: in je bedrijf of thuis, eraan te herinneren dat JIJzelf verantwoordelijk bent voor die YAY!

Iedere week breng ik jou een stukje van mij, om jou dichterbij jouw YAY te brengen.

Zeg niet sorry voor je kracht. Zet ’m aan. 🔥 

• Je collega deelt trots een succes – en je voelt irritatie. “Zo, die vindt zichzelf wel goed hè?”

• Je pitcht een idee, maar zegt: “Ach, het is maar een gedachte hoor…”

• Je zegt “wij” als je “ik” bedoelt – want anders klinkt het zo opschepperig.

• Je scrollt langs een trotse selfie en denkt: “Dat zou ik echt nóóit zo doen.”

We kennen allemaal dat contrast 🤷‍♀️: de een is nét iets te zeker van zichzelf, de ander verdwijnt haast in de muur. Maar tussen opvallen en verstoppen zit een wereld van gemiste kansen. Jezelf kleiner maken lijkt onschuldig – maar ongemerkt krimp je, letterlijk en figuurlijk, tot je jezelf niet meer laat zien.

Wat gebeurt er als je jezelf kleiner maakt?

Ons brein is gemaakt om gevaar te vermijden. In de oertijd betekende te veel opvallen: risico. Dus leerden we onszelf kleiner te maken – letterlijk én figuurlijk. En dat doen we nu nog steeds. Alleen noemen we het ‘rekening houden met de ander’. We willen erbij horen. Zeker in groepen met status – een klant met een groot logo, een volle boardroom – passen we ons aan. Dat heet impression management: jezelf afstemmen op wat je denkt dat gewenst is. Vaak onbewust. En meestal zó automatisch dat we het niet eens meer doorhebben.

Het gekke? Tussen oud-klasgenoten voel je je misschien nog de king 👑 van het schoolplein. Maar zet jezelf in een ruimte vol jargon en functietitels… en ineens ben je die stille muis. Deze verhalen die je jezelf vertelt – over wat gepast is, wat te veel is – die maak je zelf. En jij mag ze herschrijven...

Arrogant?

Het woord ‘arrogant’ is vaak een projectie. Mensen vinden je misschien te uitgesproken, confronterend of zeker – en dat schuurt. Het zegt vaak meer over hun ongemak dan over jouw intentie. Wat als dat 'arrogant gevonden worden' eigenlijk een signaal is dat je zichtbaar bent? Dat je ergens voor durft te staan? In sommige culturen – zoals in de VS  – wordt dat juist gezien als een teken van leiderschap en zelfvertrouwen. In andere culturen, zoals Nederland of Japan, geldt: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. 

Ook binnen één persoon kan dit wisselen. Je staat vol zelfvertrouwen een zaal toe te spreken of knalt met gemak door een HIIT-workout heen. Maar in een overleg met een paar grijze pakken om je heen, voel je je ineens dat onzekere meisje/jongetje dat haar beurt afwacht. Terwijl je buiten die ruimte prima weet wat je kunt. Newsflash: dat ben jij daar óók nog steeds.  Hoe we gedrag interpreteren is dus relatief. Het hangt af van context, cultuur en – misschien wel het belangrijkste – de verhalen die je jezelf vertelt. Leiderschap begint met het herkennen van die verhalen: waar houd jij je in? Wanneer overschreeuw je jezelf? Als je leert om die patronen te zien én te herschrijven, kun je je kracht inzetten zonder te overdrijven. Niet om indruk te maken, maar om op te dagen met wat jij écht bijdraagt.

Laatste schop onder je kont.

Stel je voor dat je jezelf vandaag volledig laat zien. Niet straks. Nu. Geen excuses meer, geen goedkeuring nodig. Krachtig zijn betekent niet dat je een brullende durfal moet worden. Het gaat erom dat jij – precies zoals je bent – ruimte durf te nemen: te shinen in wat jij goed kan – zonder in te houden of te overcompenseren. Dat kun jij namelijk alleen zelf doen. Thuis, op het werk, op vakantie. Durf jij op je werk gewoon te zeggen: "Ik zorg dat dingen afkomen. Punt." Of blijf je zeggen dat je ‘gewoon een beetje regelt’? Thuis: ben jij degene die de chaos temt met een weekplanning, terwijl de ander het leven in de brouwerij brengt? Mooi toch – als je het allebei erkent. Op vakantie: ben jij de masterplanner die de perfecte vlucht boekt met een naadloze overstap, terwijl je partner excelleert in wijnkaart en sfeer? Own je rol. Privé of op werk, het is teamwork, geen auditie voor alleskunner van het jaar. Kracht zit niet in ‘alles kunnen’ maar in weten waar jij van waarde bent – en dat durven ownen. 

Tips om zichtbaar te zijn – zonder te overdrijven:

• Zeg: "Ik stel voor" in plaats van "Misschien een idee..."

• Ga aan tafel zitten. Niet achterin. Niet wachten.

• Benoem je bijdrage zonder te dimmen. Bijvoorbeeld: "Ik heb gezorgd dat dit project op tijd is opgeleverd" in plaats van "ik heb een beetje geholpen met de planning". 

• Zeg gewoon: “Hier ben ik goed in.” Punt.

Opdracht: Speel eens ‘gezond arrogant’ 😏

Deze week: overdrijf je trots. Oefen in het zenden. Maak jezelf groter dan je gewend bent.

👉 Kies één moment (werk of privé) om deze oefening te doen:

• Pitch je idee zó overtuigd, dat je eigen stem je even laat schrikken.

• Zeg hardop waar je goed in bent, zonder uitleg of grapje.

• Post op LinkedIn een succes, zonder te relativeren. Gewoon: “Dit deed ik. En ik ben trots.”

En ja, het voelt ongemakkelijk 😬. Dat hoort zo. Je doorbreekt een patroon. En dat voelt… als groei.

Laat die gezonde arrogantie maar eens los 💥 

Niet om op te scheppen, maar om op te dagen. Voor jezelf. De wereld heeft niks aan jouw verkleinde versie – maar alles aan de volle jij. Rechtop. Duidelijk. In kleur!

YAY it’s Monday! 🚀

Meer van dit? Volg mij op Instagram | Linked-in of neem een kijkje op de website.